İdil.
"Cihan?" Sesimin titremesine engel olamamıştım. Bileklerimi serbest bırakıp bırakıp araya mesafe koymasına çok ihtiyacım vardı. Bu yakınlık... çok tehlikeliydi.
Bakışları saten geceliğimde belli olan göğüslerime kaydı. Şuan ne düşündüğünü anlayamıyordum fakat bakışları çok şey anlatıyordu.
"B- bileğimi bırakır mısın artık?" Nefesim gittikçe daha çok düzensizleşiyordu.
Bir şey söylemedi. Uzun uzun baktı ve aniden bileklerimi serbest bıraktı. Bir adım geriye çekildiğinde aramıza mesafe koyduğu için sevinsem de bir yanım boşlukta gibiydi. Daha şimdiden bu adamın yanında arafta kalmış gibi hissediyorum.
Etrafa kaçamak bakışlar atarken Cihan'ın az önce hiçbir şey olmamış gibi sesini duydum.
"Odan hazır. Yukarı çıktığında hemen solda ki oda. Bir şeye ihtiyacın olursa benim odam
