İdil.
Tam iki gün geçmişti Cihan'la son görüşmemizin üzerinden. Bu iki gün içinde bacağımda ki yaranın acısı biraz daha geçmişti fakat hâlâ tam anlamıyla iyileşmemişti. Ben de bunu bahane ederek iki gündür şirket işlerini evden yönetiyordum ve Mirza'nın gözüne batmamak için de büyük çaba sarf ediyordum. Son zamanlarda büyük bir uyku sorunu çektiğim için sabah erkenden kalkıyordum.
Şimdi ise bahçede kamelyaya oturmuş kahvemi yudumluyordum. Üzerimde bacağımda ki yaradan dolayı kısa saten şortum ve sabahlığım vardı. Kendi evimde de rahat giyinmeye alıştığım için bu evde de rahatlığımdan ödün vermiyordum. Ama tabiki de benim bu rahat tavırlarım Mirza'nın birazcık canını sıkıyordu.
Bahçede demir kapının orada hareketlilik olunca başımı uzatıp baktım. Gelen Kadir'di. Geçen Ezgi'nin eve gön
