Hüma'nın durumu stabil olduğunda biraz daha rahatlamışlardı. Enes ve Erkan da gelmişti.
Koridor da koşarak gelen Hüma'nın annesi Sevgi "Kızım nerede?" diye sorup ağlamaya başlamıştı.
Enes, Sevgi anneye yaklaşıp "Yoğun bakımda. Durumu iyi, merak etmeyin." diyebildi.
Sevgi anne, cama yaklaşıp cihazlara bağlı uyuyan kızına baktı. Ellerini cama koyup gözlerini kapattı.
Pişmanlık duyuyordu. Ona söyleyemediği sır yüzünden pişmanlık duyuyordu.
Kızının çok sevdiği babasından nefret etmesinden korkuyordu. Kızının, hayatının çok kötü geçtiğini bildiği için babasının yaşadığını saklamıştı.
Ne kadar saklasada babası Hüma'nın karşısına çıkmıştı. İkiside bilmiyordu. Birbirlerini tanımıyordu.
Sevgi anne sırtını cama dönüp gözlerini açtığında karşısında gördüğü yaşlı adamla şaşırıp "Baba!" dedi ti
