Hayatımda yaşamadığım kadar büyük bir hayal kırıklığı yaşıyordum. Babam bana ilk defa el kaldırmıştı. Yere yığılmama bakmadan, burnumdan gelen kana aldırmadan, bütün hıncını, hırsını alırcasına bana vuruyor, bir yandan da hakaretlerini sıralıyordu. Annem beni elinden almak için ne kadar çabaladıysa da gücü yetmedi. Öyle bir gürültü kopuyordu ki bizim evde, bütün mahallenin duyduğuna emindim. Kapımıza gelen kalabalık da bunu destekliyordu.
Her şey bana bir ömür gibi gelen saniyeler içinde oldu. Odamdan cam kırılması sesleri duydum. Sonra da Erdem’in telaşla ‘’Gülşah!’’ diyen sesini. Duyduğu gürültüler onu telaşlandırdığı için zaman kaybetmeden balkonumun camını eline gelen sandalyeyi fırlatarak kırıp, eve girdiğini daha sonra öğrenmiştim. O, babamı üstümden alırken, Cenk abinin ve Dilek’in
