Annenin Gölgesi, Oğlun Cehennemi
Gece – Malikânenin Kule Odası
Yağmurun şiddetli tıkırtıları camlara vuruyordu.
Gökyüzü öfkeliydi.
Rüzgar, malikâneyi yutacakmış gibi uluyordu.
Neva pencerenin önünde duruyordu.
İçinde bir boşluk vardı… ama sessiz değildi o boşluk;
tam tersine çığlıklarla doluydu.
Annesinin sesini duyar gibi oldu.
> “Senin doğumun, lanetin başlangıcıydı.”
Omuzlarını sıktı.
Dişlerini kenetledi.
O kadın, yani Helena,
bugün geri dönmüştü. Ve yalnız değildi.
Leon…
Onunla birlikteydi.
---
Leon’un Dönüşü
Gabriel kapıyı sertçe açtı.
> “Neva… Leon'u gördüm.
Helena’nın yanındaydı.”
Neva döndü. Kalbi yerinden fırlayacak gibi atıyordu.
> “Nasıl yani? Leon burada mıydı?
Rafael’in oğlu… benim oğlum… benim oğlum o!”
Gabriel sessizce başını salladı.
> “
