Masayı toplayınca bardakları bulaşık makinesine yerleştirdi. Erdem hala salondaydı. Çayını içiyordu. Sakinliği onu korkutuyordu açıkçası. Ona bakmadan karşı koltuğa oturdu. Telefonuyla oynamaya başlamıştı. Bu akşam burada kalacaktı. Geç olduğu için dönmek istememişti. Bu yüzden heyecanlıydı Kumru. Melek telefonunu yere bırakıp abisinin yanına oturdu.
Onlara bazen özenmiyor değildi. Aralarındaki bağ güçlü olmalıydı.
''Abiciğim ee bana ne zaman araba alacaksın? Ya da ben mi kendime araba alsam.''
Melek'in kendi adına banka hesabı vardı. Oraya da düzenli para yatırılıyordu. Fakat abisinin araba konusunda katı kuralları vardı.
''Olmaz''
Çayından içen Erdem bacak bacak üstüne attı ve kardeşinin omzuna kollarını geçirdi.
''Ama neden? Hala böyle davranmana inanamıyorum.''
''Büyüyünce alırı
