Titreyen telefonum ile gözlerimi tavandan çekerek. Doğruldum..
Poyraz yazmıştı ve bunu bakmadan da anlayabilmiştim, bu saate hiç kimseyle konuşup mesajlaşmazdım. Makyaj masama bıraktığım telefonumu alarak, tekrara yatağa kuruldum. Ekranı açınca dudaklarımda tarifsiz bir heyecanın tebessümü vardı..
“Güzelim” demişti, cümleyi ağzından duymuş gibi olmak, yine kalp ritimlerimi bozmuştu.
Ben onun güzeliydim, her güzelim dediği an içime huzur tohumları serpiliyor, gülüşüm yüzümde can buluyordu.. hızlı bir şekilde öncelikle numarasını kaydetmeye koyuldum.
Aklımdan ne koysam diye geçiriyor, düşünceyle kaşlarımı çatıyordum. Şimdilik Poyraz kaydetmek daha iyiydi, ama kendimi onun telefonuna kayıt ederken ‘kölesiyim’ diye yazıp eline vermiştim. Kıkırdayarak ‘ emir kulum” diye yazıp, mesaj
