Dayımın çığlık sesiyle bir anda irkilerek kalkmıştım yataktan, kalkmak da denilmezdi Poyraz camış gibi bedenime yapışmış bir vaziyetteydi, sabah olmuştu ve ben Poyraz’ı göndermek için uyanamamıştım bile..
“Vera! ,Vera! ,Veraa!” Diye delirmiş gibi bağıran dayıma, üzgün bir yüzle baktım..
“Kulağımı siktin lan amına koyayım” Poyraz’ın arsız küfürü yüzümü kızartırken kolunu cimcikledim. Dayım bizi basmıştı ve bu onun umrunda değil gibiydi.
“Poyraz!” Diye bağıran ben oldum bu kez de, dayım öylece dikilmiş bize bakarken utançla dudaklarımı kemirdim.
“Oruspu çocuğu!” Diyerek Poyraz’ı bir hışımla çekti üzerimden.
“Ne oluyor lan!” Poyraz’ın uykulu sesi ve bağırışıda ortada yankılanırken, eyvah diye içimden geçirdim..
“Ne işin var senin burda! Üstelik yeğenimin yatağında, sarmaş dolaş”
