JİYAN
Düğün gecesinin telaşı bitmiş, yorgun ama kalbim mutlu bir şekilde konağa dönmüştük Aslan’la. Manyak beni deli gibi kıskanma işte şu koca göbeğimle bile! Bana yardım eden adamın az kalsın elini kırıyordu. Son anda müdahale etmiştim resmen. Cihan Ali’ye diyor çok kıskanç diye ama kendinden haberi yok!
Neyse ki o sorun da halletmiştik.
Konağın ışıkları uzaktan görünürken içimde tarif edemediğim bir his vardı. Belki de ilk kez bir yere bu kadar ait hissediyordum kendimi. Arabadan inmek üzereyken Aslan aniden ceketini yokladı, sonra dudaklarını sıkarak döndü bana.
“Telefon içeride kalmış. Hemen alıp geliyorum,” dedi.
Başımı salladım. “Tamam, ben avluda beklerim.”
Ay ışığı, taş avlunun üzerine ince bir örtü gibi serilmişti. Havanın hafif serinliği tenime değiyor, gelinliğimin etekl
