"Sayın Barbaros Kandemir,
Ben soyadı torununuzun soyadıyla aynı olan bir madurum. Bundan çok değil birkaç gün önce torununuz benim yerime siparişlerimi sizin mağazanızdan aldı. Kondu da diyebiliriz. Bu arada adım Çağın Miralay, demeyi unutmuşum başta... Sanırım kağıdı yakmalıyım. Hayatımda en son ne zaman dilekçe yazdığımı hatırlamıyorum, yazdım mı onu da hatırlamıyorum. Yazmak bu kadar zorken nasıl yazmaya devam edebiliyorum anlamıyorum. Neyse kağıt sende çöpe gideceksin, elveda..."
Bir kağıdı daha buruşturup yere attığımda Kedi onu da alıp masanın üstüne tekrar çıkmıştı. Her yere kağıt attığımda onu yerden alıp masaya koyuyordu. Sanırım ondan görgü kuralları öğrenmemi istiyordu.
Onu takmadan önüme yeni bir kağıt koyup yazmaya yeniden başladım.
"Ben ki yetim, ben ki öksüz... Sorarım
