GÜMRAH; Yolunu kaybetmiş, doğru yoldan sapmış.
Tıpkı Dilşad Derzîman gibi, hayatın acımasız pençesine düşen bir kadın daha vardı. Nujin Hézrawan.
Hézrawan olalı daha birkaç kaç saat anca olmuş veyahut olmamıştı. Bilmiyordu. Genç kız, zaman kavramını yitirdiğini hissediyordu.
Uzun zamandır, tanımadığı bir evde tanımadığı insanların arasında oturuyor, gelip giden misafirleri karşılıyordu. Acı iliğine kadar işlemiş, içi yanıp kül olmuştu. İs kokusu burnuna kadar ulaşıyordu. Nujin Hézrawan kör ateşlere yanıyordu.
"Su gibisin maşallah. Allah bahtını da tahtını da yüzün kadar güzel eylesin, inşallah..." Hemen yanında oturan yaşlı kadından yükselen ses ile iri kahverengi gözleri, Yadé Feyruz'u buldu. "Birkaç lokma yiyesin artık keçé min, de haydi!" Dapîr Feyruz'un emrine karşı gelemedi.
"Ol
