YETİŞKİN İÇERİK!
Nujin, gecenin derin sessizliğinde döktüğü gözyaşlarının ardından, nihayet uykuya dalmış, mahkûm olduğu hayattan kısa bir süreliğine de olsa uzaklaşmıştı. Acısını, gecenin karanlığında demlemiş, sabaha kadar içinde büyütüp durmuştu.
Güneş, Mardin'in güzel havasında usulca yükselerek, ince ince konağın taş duvarlarına vuruyordu. Nûjin, gözünü alan ışıkla ağırlaşmış göz kapaklarını araladı. Şişmiş ve kızarmış gözleriyle bir an etrafa bakındı, nerede olduğunu kavramaya çalıştı. Geceden kalan anılar, ansızın ağır bir yük olarak zihninden yerini aldı. Gözleri buğulandı. Arkasında hissettiği iri ve sert bedenin varlığı ve saçlarına değen sık nefes seslerin hemen ardından, içgüdüsel bir korkuyla nefesini tuttu. Bakışları, karnının üzerinde duran ele kaydı. Damarları kabarık, dö
