"Ne-Ne diyorsun sen?" gergince yataktan kalkmak istedim. "Korkutma beni."
"S*ktir..."
Beni daha da ürperten fısıltısıyla yanına kadar gittim halsizce. Perdeyi biraz çekerek gözlerini yumdu. "Kahretsin!"
"Sorun ne?" titreyen parmaklarımı omzuna koyarak gözlerini açmasını umdum. "Ne oluyor Kutlu, söyle artık! Kim? Bahçede kim var."
Birkaç saniye boyunca gözleri kapalı bir şekilde bekledi. Alt dudağını dişleyerek kaşlarını çatmıştı. Gerginlikten bütün damarları gün yüzüne çıkan Kutlu, ansızın mavilerini açıp kollarımdan tuttu.
"Burada bekleyin. Bahçeyi kontrol edip geleceğim, endişelenmeyin."
Öyle bir tavır sergilemişti ki, endişelenmemek elde değildi! Kimdi? Kim olabilirdi?
Neden sorunlu insanları böyle çekiyordum kendime?
Daha yeni bayılmışken bir kez daha yere yığılmaya sabrım
