"Merhaba Rafet Bey, beklettim mi sizi?"
Kolundaki saate dönemeden sabitledi gözlerini üzerime. Boydan boya süzerken bedenimi, hiç de gerginlik duyduğunu sanmıyordum.
Aralanan ağzından çıkan iltifat kelimeleriyle beraber uzattı elini.
"Yok, fazla beklemedim. Hem buna değdi. Hoş geldiniz. Oldukça... Güzel görünüyorsunuz."
Bu sözlerin geçerliliği neredeyse sıfırdı. Huzur duyana kadar aynaya baktığım günleri düşününce, ben de hayatın bana davrandığı gibi acımasızdım bedenime karşı. Kendimi öyle hissetmedikçe herhangi birinin bana iltifat etmesi önem teşkil etmiyordu.
Hele ki beni iş yemeği diye kandıran bu herifin bayağı sözleri... Zerre kadar etkilemiyordu.
"Öyle mi?" etrafı süzdüm yavaşça. "Keşke ben de güzel bulabileceğim birkaç çalışan görseydim masada."
"Ah, bilirsiniz... Yoğunl
