Ben bir aptaldım.
İşittiklerimin doğruluna inanacak kadar aptal birisi.
Ve kalbimin böyle atmasına sebep olan adamın ellerinden kaçamıyordum bile. Şaşkınlığımı gizleyememiştim.
"Nasıl bir şaka bu?"
"Şaka mı?" kaşlarını çatarak ellerimi daha da sıktı. İnleyerek ona çekilirken saçlarım dağılmıştı. "Duygularıma şaka demeniz hiç hoşuma gitmedi."
"Önce bir bırak. Ellerimi bırak... Kutlu, herkes bize bakıyor."
Etrafa göz bile atmadan eğildi masaya doğru. Alnımdan çeneme kadar süzdü yüzümü.
"Baksınlar da ilham alsınlar. Hangi adam, bir kadına böyle bakar?" ellerimi sıkan nasırlı parmakları bu kez oyalamaya başladı tenimi. "Ama size göre şaka yapıyorum, değil mi?"
Dünya üzerindeki yaşam döngüsünden gelip geçen bütün insanlar için özel olan birtakım duygular vardı.
Kişiden kişiye far
