"Çek elini, bırak!"
Yüzümü sıkıp duran parmaklarını ittirerek geriye adımladım.
Mavilerini gözlerimden anca alıp beni inceleme fırsatını yeni bulmuştu. Utancımdan ölürken sandalyenin başına serdiğim hırkayı hızlıca alıp geçirdim üzerime.
"Kim bu kadın Kutlu? Dalga mı geçiyorsun benimle?"
Sorularım sanki ona ulaşmıyormuş gibi kaldırdı kaşlarını.
Boydan boya süzdüğü bedenime, bir de elleriyle dokundu. Hırkadan kurtulmak ister gibi bir hali vardı.
"Bunu benim için mi giydin?"
"Ellerini çek, seni tekrar uyarmayacağım!"
Bağırdığım anda işaret parmağını dudağına götürerek karşılık verdi. "Şşh!"
Koltukta uzanan yabancıyı gösterip konuştu.
"Uyanmasın."
"Ya sen..." elimi alnıma vurdum öfkeyle. "Sen ne yapmaya çalışıyorsun?"
Güldü.
Bir de gülüyordu yani!
"Sana geldim işte.
