Derler ki yeni bir gün, yeni umutlar doğurur. Ben de her yeni güne, umut ederek uyanıyorum. Bugün de umut ettiğim günlerden biri. Yattığım yatakta doğrulurken miyavlayan minike baktım. Yatağın üzerine çıkmaya çalışması gülümsememe neden oldu. Tam anlamıyla kendine gelemediği için veteriner bir süre iyi bakılması gerektiğini söylemişti. Kasları zayıf düşmüş. Eğer o akşam bahçeye çıkmış olmasaydım muhtemelen sabaha zor çıkardı. Hala inatla yatağa tırmanmaya çalışan miniki elime aldım. Kafasını sevmeye başlamam ile gözlerini yumması bir oldu. Kıkırdadım. Bunu ne zaman yapsam mutlu oluyordu. O mutlu olunca, ben de mutlu oluyorum. Hayvanlar çok değişik varlıklar. Yaptıkları bir hareket insanın yüzünü güldürebiliyor.
“Sana da günaydın minik.” dedim yüzümdeki gülümsemeyi bozmadan.
“Miyav.”
