Meral'in Zeytinburnu'nda ki evinde sızılı günlerimin sabah kahvaltısında burnuma dolan kahve kokusu ile uyandım. Bazı alışkanlıklar hiç değişmiyordu. Meral'in ki de öyleydi! Kahvesini halen aynı saatte, aynı pencere önünde, sabahlığının içinde içiyordu. Üzerimde ki pijamalarla karşısına geçerken esniyordum. Yorgun, zor, sıkıntılı bir gece geçirmiştim.
"Neşe halen uyuyor," dedi Meral, başımı salladım. Akşam öyle çok oynamıştı ki bir anda uyanması mucizeydi. "Ömer aradı az önce, uyanıp uyanmadığını sordu. Kahvaltı için şansını deneyecekmiş. Onu aratacağımı söyledim."
Başımı iki yana salladım, bacaklarımı altıma alıp oturduğum koltukta küçüldüm. "İstemem! Bugün annemle babamın mezarına gideceğim. Bulabilir miyim bilmem ama bir görevli vardır illa ki!"
"Gelirim ben seninle biliyorum babanı
