Günün sonunda, Büyük Ada'da ki ikinci ve son gecemizde Neşe ve Meral ile birlikte paylaştığımız odada yataklarımıza çoktan girmiştik. Soluk alışverişler ağırlaşmış, odanın açık balkon kapısından rüzgarla uçuşan tülden başka hareketin olmadığı odamızda bütün gün Neşe ile Meral'e hiçbir şey belli etmemek adına kasılıp durduğum için kas ağrıları ile cebelleşiyordum. Yatağımda ara ara bir sağa, bir sola dönüyor ama asla dilediğim derin uykuma dalamıyordum. Uyku problemimin son yıllarda daha da belirginleşmesi ile bunu yadırgamasam da aslında derin derin uyumak istiyordum o gece. Uyumak, unutmak, sabaha yeniden uyanıp tekrar arınmış gibi yapmak... Bütün bu çırpınışlarım içinde balkona düşen bir sesle irkildim. Yatağın içinde perdenin arkasında ki gölge, balkona düşen şeyin adıydı. Perde araland
