Ertesi günün öğle saatine nikâh saati almak çok zor olmadı. Her yerde usul aynıydı, tanıdık bir ahbap vardı ise işler hızlı yürürdü. Belediye binasından çıktıktan sonra Derman ile birlikte Korkmaz'dan kiraladığımız daireyi boşaltmaya gittik. Derman emindi, annesi ile babası kabul edeceklerdi beni. Başka seçenek sunmayacaktı Derman onlara ve ben de sabırlı olacaktım. Benden sadece bu kadarını istiyordu. Yaptığı onca şeyden sonra bu kadarını da zaten hak etmişti. Kabul ettim, Derman ile eşyalarımızı toplarken Neşe'nin kıyafetlerine değen parmaklarım gözlerime hücum eden yaşlara bıraktı yerini ve sonunda Derman elimden Neşe'nin kıyafetlerini alıp hallaç pamuğu gibi tepti çantaların içine. Çantaları arabanın bagajına yükledikten sonra anahtarları teslim etmek üzere Korkmazların ofisine gitti.
