Uykuya direnmekte zorlanan göz kapaklarımı aralayıp aralayıp kapatırken, Derman'ın ellerinin arasındaydı saçlarım. Onu gördüğümde şiştiklerine emin olduğum gözlerimden tekrar yaşlar akmaya başladı. Yanaklarıma akan yaşları dudakları ile tuttu Derman, sonra da kalkıp misafir olduğum yatakta yanıma sokuldu. Beni kollarının arasına aldı, göğsüne çekti. Saçlarımdan defalarca öptü. "Geçecek," dedi. Kalbimde ki acı öyle bir çırpıda geçecek herhangi bir şeyi haber vermiyordu.
"Söz veriyorum sana geçecek."
"Bir yolunu bul Derman, bugün de göremezsem onu ölürüm."
"Ölmek yok kara kız. Ölmek yok! Bir yolunu bulacağız. Bulmak zorundayız. Neşe'yi bir daha kimseye emanet etmemeyi de böylece öğreneceğiz. Sadece ikimizden başka kimseye! Koca bir genç kız olana dek seninle benim ortamda yatacak bile ols
