2010 Temmuz
Hızlı geçen birçok anının bir benzeriydi yaşadıklarım. Derman'ın mektubunun karşılığı beklenmeden yazılmış satırlarına sadece bir vekâlet ile karşılık vermeliydim. Vekâlete gerek duymadım! Korkmaz'a karşılık boşanma evraklarına imzayı ben attım. Kim ne derse desin, kim ne söylerse söylesin tıkadım kulaklarımı. Derman'dan tek kuruş tazminat istemedim. Ona, onun vereceklerine artık ihtiyacım olmadığını ispatlamaya çalışırken hep aynı rolü takındım. Asık suratımla güçlü olduğumu ilan ettim herkese. Kimse inanmadı oysa, gene de yıkılmadım. Annemden bir ev kalmıştı bana, babamdan da bir arazi... Birkaç hafta sonra toparladığımda kendimi, onları satılığa çıkardım. Hakan'ın tüm ısrarına rağmen Korkmaz dışında bir emlakçı ile hallettim olan biteni. Aklımda bir ev almak vardı, Neşe ile
