"Elif'in ablası benim en yakın arkadaşım. Halen öyle! Yani aramız hiç bozulmadı. Derman'a rağmen... Ve ben onunla yakın arkadaş olmama rağmen Derman'la da aramı bozmadım. Çünkü ne neden yaşandı en iyi görenlerdenim."
"Elimde değil, ne zaman bir başıma kalsam, mektubundaki sözler düşüyor aklıma."
"Anlıyorum; merhametlisin, iyisin de Aydan, Elif yaşasa emin ol seni buna pişman ederdi. Onu Gönül Teyze'ye çok benzetirdim ben, bu Derman'a olan saplantısı yüzünden. İster misin nasıl tanıştılar anlatayım sana?"
Zehra'nın vaadi sımsıkı tutunma isteği uyandırdı bende. Onun sarı saçlarının altında ki mavi bakışlarının üzerime mıhlandığı saniyelerde korktum. Hayatta ki en büyük korkularımdan biri olanın da Derman'ı paylaşmak olduğunu gördüm. Başımı korkuma rağmen öne doğru salladım. Zehra, göz ucu
