Aşağı indiğimizde, az evvel Eda ile birbirimize sarılarak hıçkıra hıçkıra ağladığımızdan bir daha söz edilmeyeceğini biliyorduk. Balkonda ki erkek grubunun arasına Zehra'nın ardından girerken, babamın uyukladığını görünce "Gel baba seni yatırayım," deyip onu kaldırdım oturduğu yerden." Kolundan tutup Neşe'yi yatırdığım odada ki yatağa doğru götürüyordum ki babam Neşe'nin yanına yatmak istedi. Babamın kardeşime hep evin içinde dolanan öylesine bir çocukmuş gibi mesafeli durduğu zamanlardan sonra duyduğu pişmanlığın izleriydi gördüklerim. Babamı Neşe'nin yanına yatırıp üzerini örttüğümde Zehra'dan üzerime giyecek bir şeyler istemek üzere geri döndüm. Balkonda ki çay bardaklarını topluyordu Zehra, Korkmaz da Derman da ortalıkta yoktu. Sorgular bakınca, "Yattı!" dedi, Zehra. Mutfağı toparlama
