2000, Haziran...
Derman'ın beni neden niye gizlediğini anlayamadığım günleri yaşıyordum. Onun tek odalı prefabrik evine sıkışıp kaldığım günlerden hiç şikayetçi olmamakla birlikte sorgulamadan yaşamaya da adapteydim. Neşe'nin nerede yaşarsak yaşayalım bazı çocuksu ihtiyaçlarının da olduğu Gölcük'te ki evimizde tek ihtiyacı biraz dışarı çıkmaktı. Ama öyle ki Derman her sabah aynı şeyi tembihliyordu. Asla dışarı çıkmayacaktık, bir ihtiyacımız olursa onu arayacaktık ve o hemen getirecekti.
Hemen getirmiyordu... Bazen sabah çıktığı evden ancak ertesi sabaha geri gelmiş oluyordu. Gece nöbetleri gündüzlerine bulanıyor, gündüz nöbetleri gecelerine bulanıyordu. Yorgun argın geliyor, bir şekilde hep gülümseyerek varlığımızla iyi olduğuna dair sözler ediyor, ikimize de aynı anda sarılıyordu. Bazı
