Kamil ’in eli direksiyonun üzerinde, gerginliğini bastırmaya çalışır gibi hafifçe titreşiyordu. Arabayı park ettiğinde, evin tanıdık silueti karşısında nefesi bir an için kesildi. Burası ona bir zamanlar dostça kapılarını açan bir evdi. Şimdi ise içeride her hareketi yanlış bir bakışa, ölümcül bir şüpheye dönüşebilirdi.
Evin ön kapısına yaklaştığında, iki adam onu hemen fark etti. Tanem ’in kaçışından beri güvenlik katlanarak artmıştı. Silahlarını belli belirsiz gösterecek şekilde taşıyorlardı. Her adımı, her sözü dikkatle izleniyordu. Yine de Kamil ’in adı bu evde hala geçiyordu, hala güvenilir sayılıyordu, en azından şimdilik.
“Hayırdır Kamil?” dedi adamlardan biri, hafifçe başını eğerek.
“Tanem' in isteği için geldim.” dedi Kamil sakin ama biraz buruk bir ses tonuyla. “Dün gece konuş
