Selamlar. Öncelikle hayırlı bayramlar cümlemize.
Okuyun lütfen; arkadaşlar Firuze bitmiyor, Karaliçe Firuze'yi değil, Karaca'nın hayatını anlatıyor ve kitapta Firuze'ye ortak yürütülecek. Bu hafta içi Karalice'nin ilk bölümünü yayımlayacağım.
Keyifli okumalar.
Firuze'm uyandıktan sonra işler daha da sarpa sardı. Kızımızın öldüğünü kabullenemiyordu ve ağır depresyona girmişti. Ben o biraz olsun iyileşsin diye etrafında pervane olurken, o beni görmüyor, kimseyi görmüyordu. Sadece oğlumuz vardı sanki.
Yaşanan onca acının arasındaki tek güzellik oğlumuzdu. Bunu, onu göğsüme yatırıp da nefesini hissettiğim ilk anda çok iyi anlamıştım. Varlığı, güç veriyordu. Huzur ve mutluluk yayıyordu sanki.
İki avucum kadardı ve göğsüme yasladığımda tortop bedeni minicik kalmış, içimi farklı bir koruma
