Keyifli okumalar.
Kıpırtısızca yatarken, iğne gibi batan gözlerimi yumdum sıkıca. Uykusuzluktan sızlayan bedenim inat etmiş gibi uyumuyor, gözüme vuran güneş hiç yardımcı olmuyordu. Uyumak isteyerek döndüğüm sıra tıklatıldı kapı. Asaf değildi umarım ki. Gerçi iki haftadır yüzüne bakmıyordu ama belli de olmazdı.
Onu son gördüğümden sonra görmeye cesaretim yoktu. Ne derdik, ne kadar kırardık emin değildim. Kırdıkça kendim daha fazla yanıyordum, kaldırabilecek gibi değildim bu kadar yarayı. Gitsem, uzaklaşsam belki içimdeki acı hafifler, sadece sızısı kalırdı.
"Gel," dedim hüzünle. Oturum üzerine gelmiştim 5 kişilik bir ailenin rahatça sığacağı kocaman yatak içinde yalnızlığım acınasıydı. Önce başını uzattı Serap hanım.
"Gelebilir miyim, Firuze hanım?" Sordu kibarca.
"Gelin lütfen S
