İç kısmında ne yazdığını merak etsem de kendime engel oldum. Parmaklarım künyesinin üzerinde asılı kaldı. “Bu kokuyu sevdim.” Bedenim karıncalandığında geri çekilmeden başını saçlarımın arasına yasladı. Ne yapacağımı bilemez bir halde öylece kollarının arasında kaldım. Korhan soluklarını saçlarımın arasına bıraktı.
“Kalbin, neden yeni kanatlarını açmış bir kuş gibi böyle hızlı çarpıyor üvercinka?”
Bilmiyordum, neden böyle hızlı attığını, nefes alamadığımı, ölecekmiş gibi hissettiğimi. Bildiğim tek şey ciğerlerimin içine dolan nefesimin onun yanına, yakınına geline sekteye uğradığı. Neydi bu peki? Aşk mıydı yoksa etkilenme mi?
Bana beklentiyle bakan bakışlarına karşılık veremedim. Nasıl vereceğimi bilmiyordum çünkü daha önce hiç böyle olmamıştım. Korhan’dan önce yaşamadığımı hissetmedim
