Kalp atışlarımı durdurmak istedim. Elimde olsaydı hiç atmasını istemezdim. Korhan’ın yanında kabaran duygularım beni büyük bir tufanın ortasında bırakıyordu. İlk günden beri böyleydi. Onun yanında ne zaman olsam kalbim benden, aklımdan, bedenimden bağımsız olarak hareket ediyordu. Ona hissettirmemeye çalışmak zordu.
Hızlanan nefesim, kabaran göğsüm ve kızaran yüzüm ile kendimi ele veriyordum. Az önce yaşananlar yüzünden şimdi aynadan yüzümü incelemek zorunda kalıyordum. Yanaklarım al rengine dönmüş soluk yüzüme renk vermişti. Dudaklarım şişkin ve aralıktı. Ne beklediğim ortadaydı. Kim bilir Tutku gelmeseydi neler olacaktı?
Silkindim.
Bunları düşünmenin yeri değildi. Kendime gelmem gerekiyordu. Ciğerlerimi hava ile doldurarak önümdeki musluğa uzandım. Suyun akmasını sağlayarak avuçlarımı
