Deniz;
Salonda bir sağa bir sola giderken Şirin'in nerede olduğunu anlamaya çalışıyordum. Ama nerede olduğu hakkında en ufak bir bilgim bile yoktu. Keşke onu bırakmak için ısrar etseydim. Zeliş bacak bacak üstüne atmış elindeki kahvesiyle bana bakıyordu. O bakışların altında bir şeyler vardı. "Niye öyle manalı manalı bakıyorsun? Aklımı karıştırıyorsun." "Hiç sadece aşkın bir insanı nasıl aptallaştırdığını izliyorum." "Ne aşkı kızım? Bir sus aklımı bulandırıyorsun." "Deniz oğlum sen aptalsın." "Zeliş sus Allah'ını seversen sus! Bir yardımın dokunmuyor bari köstek olma." "Deniz yengesinin gülü." yanıma gelip yüzümü avuçlarının arasına aldı. "He yenge. Söyle." "Oğlum arkadaşımın evine gittim, demiş kız. Sen kızın hangi arkadaşının terası olduğunu nasıl bileceksin ha aptal?" biraz düşününce
