Maraz;
Melek sabahın köründe bize geldiğinde ve bu yetmeyip yüksek enerjisiyle hepimizi ayağa diktiğinde Pamir bacağıma sarılmış uyuyordu. Bir tek Gökay yoktu. Erkenden nereye gitmişti? "Ay ben seni yerim!" Pamir'in yanaklarını sıktığında korkarak zıpladı. "Hala yeme beni. Benim çok uykum vay." "Gel babacığım." kucağıma alıp odama çıkarken Pamir çoktan kucağımda uykusuna devam etmişti. Melek peşimizden geldi. "Ama abi ben o kadar yolu sizi görmek için geldim. Siz hala uyuyorsunuz." "Güzelim. Bir tanecik kardeşim. Farkında mısın ama saat daha 7.00. Kargalar bile kahvaltısını yapmadı. Lütfen. Biraz izin ver uyuyalım. Sonra söz istediğini yapacağız." halimi anlamış olacak ki "Tamam abilerin en uykucusu. Ben de bari yan eve gidip Algı'yla konuşayım." "Saat daha çok erken." "Geldiğimde yan ba
