Efsun'un Anlatımından Devam - Salı sabahı
Yanağımdaki el ile beraber gözlerimi araladım. Bir kaç saniye ne olduğunu anlamamış olsam da Savaş olduğunu anladığımda tekrar gözlerimi kapatıp olduğum yere sindim.
Ne yaptım?
Gözlerimi tekrar açıp başımı kaldırdığımda Savaş elini çekti. "Günaydın Efsun." diye mırıldandığında ona döndüm.
Uykusundan yeni uyanmış gibi bir hali vardı onun da. "Özür dilerim ya ben." deyip hızlıca doğruldum. "Fark etmedim sana sarıldığımı."
"Sorun değil. Özür dilenecek bir durum yok." deyip o da doğruldu. "Daha erken. Biraz daha uyu."
Başımı olumsuzca salladım. "Yok, uykumu aldım ben." Dün gece uyuyamam sanıyordum ama Savaş'ın ailesinin evindeyken bile uyuyakalmıştım. "Ben Zeynep'e gitsem olur mu?"
"Neden?"
"Seni daha fazla rahatsız etmek istemiyorum."
