5 Ekim Pazar
Anka'nın Anlatımından Devam
Kollarımı sıkıca doladım. "Yaman..." diye mırıldanıp dudaklarımı büzdüm. Onu öpmek için üzerine eğilip dudaklarımı yumuşak bir şeye bastırırken koltuktan düşmemle gözlerimi araladım. "Ahh!" yüzümü buruşturup etrafa ve kollarımın arasındaki yastığa bakıp acıyla inledim.
"Off! Sen miydin ya!" deyip yastığı fırlattıktan sonra doğrulup bağdaş kurdum. "Ama böyle rüya olmaz ya!" dizlerime vurup sıkıntıyla nefesimi bıraktım. "Çok da gerçekçiydi, yine de şöyle uyanmasam daha mutlu olabilirdim."
Yaman'la öpüşecektim ama az kalsın yerle öpüşüyordum. "Bu nasıl rüya ya, azdım herhalde?" yüzümdeki saçları arkaya atıp ayağa kalktım. Sehpanın üzerinde bıraktığım etkinliği toparladım hızlıca. "Off, iyi ki rüya. Tekrar şunları yapmakla uğraşamazdım."
Kağıtları
