Tükürüğüm boğazıma takılı kalakalırken, karşımda oturan Muratında benden kalır yanı yoktu..
Hatta kısmi felç geçirdiğini bile düşünmeye başlamıştım.. Çünkü hareket eden sadece göz kapaklarıydı..
" Benim karımla yemek yeme cesaretini, nereden bulduğunu öğrenebilir miyim acaba Murat.. "
Burak bir elini yumruk halinde masanın üzerine koymuş ve benim yanımdan Murata doğru eğilmişti..
Muratın yüzü kırmızıdan mora dönerken, gözlerinin dolmaya başladığına yemin edebilirdim..
Dudaklarımı açıp kapatırken, Murata " sakin olmasını " anlatmaya çalışıyordum ama, tepemizde dikilen şahsiyetin varlığından dolayı pek icraatageçemiyordum..
İnsanlar üzerinde böyle bir etki bıraktığı için kendisiyle gurur duyuyormuydu bilmiyorum, ama bıraktığı etkinin gayette farkındaydı...
Çünkü dudağının bir kenarı
