Alev’in gözlerindeki kendinden emin parıltı canımı daha çok sıkıyordu. Sanki ne yaparsa yapsın kazanacağına inanıyordu. Dudaklarının kenarındaki küçümseyici kıvrım beni daha da kışkırttı.
“Sen… hâlâ akıllanmamışsın,” dedi. “Karşında kim olduğunu hâlâ anlayamıyorsun.” Kim olduğuyla ilgilenmiyordum şuan için o benim gözümde bir avdı; tehlikeli bir av...
Kolumdan aşağıya süzülen kanı görmezden geldim. Dudaklarımı büzdüm, kaşlarımı çatarak bir adım yaklaştım.
"Anladığım tek şey... seni alt ettiğimde, o sorgu odasına sokacağım." Bu kez öldürmeyecektim. Alev'in diğer bağlantılarını öğrenmeliydim. Sessiz sakin kimseye hissettirmeden doktor gibi karargâha girmesi... bunlar basit şeyler değildi.
Gözlerindeki o güvenin bir anda alevlenmesini gördüm. Sonra hırsla bana doğru atıldı. Bıçağı karn
