Pars telefonu kapattığında gözleri direkt beni buldu. Ne olduğunu bilmiyordum ama bakışları, felaket habercisi gibiydi. Onun bu sessizliğine daha fazla tahammül edemedim.
"Neler oluyor?" Sesim korku ve merak arasındaydı.
"Bilmiyorum...gidince izleyeceğiz." Neyi izlemekten bahsediyordu? Albay neden açıkça söylememişti? Tüm bu sorulara cevap almak istiyordum. Ama karargâha gidene kadar öğrenemeyeceğimiz ortadaydı.
"Ne duruyoruz o zaman, bir an önce gidelim."
"Gidelim," dedi net bir sesle. Arabaya bindiğimde hemen arkamı döndüm. Elif meraklı gözlerle bana bakıyordu. Benimle geri dönecek miydi, bunu merak ediyordum.
"İstikametin ne tarafa?" Benimle birlikte geri dönmesini istiyordum ama istemiyorsa onu asla zorlamayacaktım. Zaten Miranlı aşireti de teröre silah satma suçundan gözaltı
