Sözlerini o kadar kırıcı bir şekilde bana aktarmıştı ki gözlerimin dolmaması için dişlerimi sıktım. Derin bir nefes aldım ve ona baktım.
"Cidden böyle mi düşünüyorsun? Kimseyi düşünmüyorum öyle mi?"
"Öyle düşünüyorum, belki de bundan sonra yollarımızı ayırmamız ikimiz için de iyi olur."
Yanımdan geçip giderken seslendim. "Cidden bu öfken bana mı yoksa kendine mi Can?"
Adımlarını yavaşlatıp arkasını döndü ve birkaç saniye bana baktı. Gözlerinden ne düşündüğünü anlayamıyordum, zihnini okuyamıyorum ve bu beni deli ediyordu. Birkaç adımda yanına ulaştıktan sonra tam önünde durdum. Başımı hafifçe kaldırıp yüzüne odaklandım. "Tamam istediğin gibi olsun yollarımız hiç kesişmesin ama bu arkadaşlığı bitiren ben değilim."
"Sensin." Dediğinde çenesi kasılmıştı. "Normal bir okul hayatı yaşayabili
