Bedenim yere çakılmak üzere hızla aşağı düşüyordu. Ölmeyecektim, ölsem görürdüm değil mi? Ya bu sefer bu tuhaf gücüm çalışmıyorsa? Ya sadece seçim yapabileceğim anları görebiliyorsam? Ya bunda bir seçimim yoksa? Böyle ölmek istemiyorum, bu çok berbat. Bütün duygularım birbirine öylesine girmişti ki şu an beynimin hali bütün dağınık odalardan daha dağınıktı. Kalbim öylesine hızlı atıyordu ki yere çakılmaya saniyeler kala gözlerimi sımsıkı kapadım.
***
Bilincim yavaş yavaş kendine gelirken tanıdığım kokuyla bedenimin gevşediğini hissettim. Bulunduğum kollara biraz daha sokularak daha önce kendime verdiğim sözleri tek tek yuttum çünkü şu an hiçbiri umurumda değildi. Aslında belki de bugün her şey için çok geç olabilirdi. Saçlarımın okşandığını hissedince burukça gülümsedim. Uyandığımı biliy
