Viran'la nihayet bir yerde durduğumuzda etrafıma bakındım. Etraf gerçekten karanlıktı ve yalnızca ayın ışığı belli oluyordu. Ormanda olduğumuzdan birkaç hayvanın sesi bize geliyordu fakat en büyük hayvan yanımda olduğundan korkmuyordum. Bir ağacın altında oturmuştuk ve sırtımız ağaca yaslıydı.
Dizlerimi kendime çekmiştim ve Viran'la bir süredir böyle sessizce oturuyorduk. Konuşmak için kendime gelmeyi bekliyordum fakat kafamdaki düşünceler bir türlü susmuyordu. Bir süre geçtikten sonra sakin olmaya çalıştım ve konuştum.
"Viran." Diye mırıldandım ona bakmadan fakat onun bana baktığını hissedebiliyordum.
"Sor istediğini."
"Pars ve Vera..." Diye mırıldandım fakat nasıl devam etmem gerektiğini bilmiyordum.
"Önceden sevgililerdi."
Sözlerinden sonra gözlerimi ellerime indirdim ve bir süre
