"Kapıyı açmazsak bir süre sonra gider bence."
"Ne kadar dahiyane bir fikir." Diye mırıldanarak göz devirdim.
Kapı bu sefer yumrukla çalmaya başlayınca dudaklarımı dişledim ve Yusuf'a baktım.
"Yusuf çabuk beni çöz."
"Sus ben halledeceğim tamam mı?" Diyip ayağa kalktığında ona kızgınlıkla baktım. "Sakın gitme yoksa bağırırım."
Söylediklerimden sonra yanıma geldi ve ağzıma bir bant yapıştırdı.
"Sakın bağırma tamam mı? Yoksa ikimiz de mahvoluruz!"
Beni bu şekil bıraktığı için onu gebertmek istesem de ses çıkarmadım ve kapıya doğru yürürken arkasından ona baktım. Kendi evimde bir düşman gibi bağlı tutulduğuma inanamıyordum. Keşke bunlar koca bir kabus olsaydı!
Kapının açılma sesi geldiğinde hemen oraya dikkat kesildim.
"Yusuf."
Bu Can'ın babasının sesiydi. Siktir, ya Yusuf'a bir şey y
