Amcam geldiğinde ayaklandım. "Amca?"
Yüzünü astı. "Baban çok sinirli Paul."
"Biliyorum. Ama benim buradan çıkmam lazım."
"Bunu gerçekten sen mi yaptın?"
Amcam da şüpheliydi. Aslında haklıydı da... Patrick ile sürekli kavga ediyorduk. Ama bu kez ben değildim. "Amca, ben yapmadım."
"Ben sana inanırım inanmasına ama... Ya baban?"
"Babamın canı cehenneme. Beni çıkar buradan. Kafayı yiyecek gibiyim!" parmaklıklara vurduğumda amcam etrafı kolaçan etti.
"Tamam, çıkaracağım. Ama babanın gözünün önünde dolanma."
"Onu görmek isteyen yok zaten."
"Patrick'in odasına da girme."
Nefesimi bıraktım. "Gitmem tamam."
Anahtarı çıkarıp kapıyı açtı. "Dediklerimi unutma Paul."
Dışarı çıktım. "Sağol amca. Bu iyiliğini unutmayacağım."
Gülümseyip omzuma dokundu. "Siz iyi olun yeter. Alec
