24. Bölüm Part:2
Üst üste geçen iki günün ardından sonunda hastaneden çıkmıştım. Hayatımın en zor dönemine başlıyordum artık bunu hissediyordum. Artık çok daha fazla sorumluluklarım olucaktı, iki gündür doğru dürüst tek kelime etmemiştim, konuşmak içimden gelmiyordu. İlerlediğimiz yol her zamanki evimin yolu değildi, artık yaşıyacağım diğer eve, konağa aitti. Yanımdaki adam arabayı büyük bir ciddiyetle kullanıyordu, o gece ona git dedikten sonra henüz yeni görmüştüm, sürekli hastanede olup dediğimi yapmayıp gitmese de kendini bana da göstermemişti. Abim ve Hevdem'den ayrılmak çok zordu ve kendimi ağlamamak için tutmuştum fakat bu ara herşeyi fazlasıyla içime atıyordum. Zeynep'te dün uyanmıştı, onunla az da olsa görüşmüştüm. En azından o iyiydi. Ve malesef yol bitti. Asparşah konağının görkemli kapısın
- Yazar
