Gamze, yaşamının bu yeni evresinde, kıskançlık ve değer görmenin ne olduğunu yeni yeni keşfediyordu. Ömrü boyunca ailesinin ihmal ettiği bir yanıyla büyümüş, kendisine nadiren sevgi ve takdir gösterilmişti. Ailesi ve özellikle ağabeyleri, kendi içlerindeki sevgi açlıklarıyla meşgul, Gamze'ye hak ettiği ilgiyi göstermemişlerdi. Onlar da kendi geçmişlerinin gölgeleri altında ezilmişlerdi; anne babalarından bekledikleri sevgiyi bir türlü görememişler, bu sevgi eksikliğini kardeşlerine yansıtmışlardı.
Gamze, zoraki gerçekleşen bu evliliğin getirdiği zorluklara rağmen, bir paradoks içinde kendini mutlu hissetmeye başlamıştı. Bozok, onun üzerine titreyen, zaman zaman aşırı kıskanç tavırlar sergileyen bir eşti. Toplumun genel beklentisi olan 'rahatlatıcı rahatsızlık' hissini Gamze, Bozok'un bu k
