Sert bir soluk alıp yüzümde ki maskeyi çıkardım. Maskenin elimden alınması ile yanımda ki adama bakmadım. Bakarsam daha iyi hissetmeyecektim. Bu akşam kimseyi öldürmemiş olmak beni iyi hissettirse de onun hissiz gibi davranması beni üzüyordu. Para için böyle şeylere başvurması beni bir hayli ürkütüyordu.
Yaydığı enerji kötülüğe yakındı. Yani iyiliği değil kötülüğü seçmişti. Ondan soğumak çözüm olabilir miydi? Ondan soğumak yada onu reddetmek kalbimi göğsümün altından çıkarıp, senin de görevin buraya kadarmış deyip onu çöpe atmakla eş değerdi. Buna gücüm yoktu. Hayal kırıklığım ağır bassa da onun yanında yaşlanacak onun yanında ölecektim. Zaten gidecek başka yerim yoktu ki, nereye gideyim?
Arabanın nereye gittiğini hiç fark etmemiştim. O kadar dalmışım ki bir otele geldiğimizi fark edemem
