2024 İstanbul
Vera
Yumruklarımı sıktım.
Canımı nasıl yakacağını iyi bilen bir adamla savaştığımı unutmuştum ama bu gayet güzel hatırlamama vesile olmuştu.
"Seni istemeyen bir kadını s.kecek kadar yoklukta mısın Arslanlı?"
Boğazından bir gülme sesi çıktı. Yüz ifadesi de sırıtan bir hal almıştı.
"Cık, disiplinli bir ev sahibi olarak alacağımı zamanında tahsil ediyorum o kadar. Sonra borçlarının birikmesini istemeyiz değil mi?"
Kaşlarımı çatıp ona anlamaz bakışlarla baktım. Ne borcundan bahsediyordu bu?
Arslan, onu anlamadığımı görünce ne söylemek istediğini büyük bir keyifle açıkladı.
"Eee Vera hanım, bu evde bedavadan yaşayacağınızı düşünmüyordunuz herhalde. Her şeyin ödenmesi gereken bir bedeli vardır."
Sinirim tepeme attı.
"Al evini g.tüne sok adi herif! Ben kendi isteğimle
