Artık ayağımın üzerine basabiliyorum. Odada kalmaktan kurtulsamda birşeylerin tuhaf olduğunun farkındayım. Hala bizimkilerin sesi çıkmadı. Belkide Meryem’i suçlamam işe yaradı. Hiç öyle abla diyesim yok. Bundan sonra böyle.. Meryem benim için. Ablam olsaydı o sözlerin hiç birini etmezdi bana. Babamız aynı diye kardeş olunmuyormuş. Hem babam denilen adam babalık yapmazken evladının böyle olması gayet normal. Bazen diyorum keşke anneme atılan iftira doğru olsa. Babam başka birisi olsaymış.. En azından yapılanlar bu kadar zoruma gitmezdi. Ama malesefki değil.. Zaten öyle olduğuna emin olsaydı bir dakika bile bizi o konakta tutmazdı babam.. Baba diyorum hâlâ.. Keşke onada ismiyle seslenecek kadar gücüm olsaydı. Baba kelimesi yakışmıyor ona.. Baba deyince Cumali baba geliyor aklıma Sevgi'ye sar
