Ömer Aktaş
İstanbul'a gelmemle her şey Mardin'de kaldı.. Nikah, bebek, töre... Hem bir o kadar benden bağımsız olaylar, hemde beni bağlayan olaylar silsilesinden kendimi zor kurtardım resmen.. Belki çok yanlış düşünüyorum ama abime çok kızıyorum.. Bana böyle bir yük yüklemeye hakkı yoktu. Hayır yetmiyormuş gibi birde rüyalarıma giriyor. Hiç konuşmadan yüzüme bakıp arkasını dönüp gidiyor.. Yeminle rahat yok bana.. Her ne kadar kurtuldum desemde yalan. Sadece kendimi kandırıyorum. Annem günlük arıyor. İşleri ne yaptın oğlum? Burayı boşlama oğlum.. Oğlum da oğlum.. Keşke üç, beş kardeşim daha olsaymış. Tüm yük bana kalana kadar onlarla bölüşürdük.. Aslında geç kalmış sayılmaz babam, ikinciyi evlense bana kardeş yapsa hiç fena olmaz.. Miras derdine falanda düşmem. Kim ne istiyorsa alsın.. Keş
