Bir ölüm, bir cenaze, bir yıkım.. Hangisiydi benim için.. Ablamdan sonra en çok üzüldüğüm cenaze olabilir.. Mezarın üzerine atılan her toprak benim üzerime atılıyor gibiydi.. O toprağın altına sadece Devran değil, bende girmiştim.. Daha Devran’ın ölüm haberini alır almaz başıma üşüşen akbabalar vardı.. Ezo teyze nasılda haklıydı.. Bunlar akraba değil akbabaydı..
Mezarlıktan geldikten sonra herkes tek tek dağılmaya başlamış, konaktakilerin acıları yerli yerinde dururken, babamın ortaya attığı lafla bir anda ortalık karıştı..
"Cumali ağa başınız sağolsun.. Mekanı cennet olsun.. Devran oğlum göçüp gitti.. Böyle olsun istemezdik ama oldu.. Kader elden gelen bir şey yok... Lakin ben kızımı götürüyorum.. Kocası öldüğüne göre burada bir işi kalmadı.. Hem düğün günü öldüğüne göre de kızım hala k
