1847. Gün: Sol Yanım
-Geçmiş-
Uzaktan geçen insanları izlerken içimde garip bir sıkıntı vardı. Ateş'in gideceğini öğrendikten sonra oluşan o garip his, yirmi dört saattir benimleydi. Ateş vedalaşmak için gelecekti ama sanki bir daha onu göremeyecekmişim gibi bir his bedenimde gezeniyordu. Sanki abimi kaybedecekmişim gibi...
"Pişt seninki geldi." Rüya dirseğiyle beni dürttüğünde camdaki bakışlarımı çekip mekanın içinde bize doğru ilerleyen Bora'ya çevirdim. Bir haftadır doğru düzgün yüzüne bakmadığım için sakallarının uzadığını, saçlarının daha da kıvırcık olduğunu yeni fark ediyordum. Bakışlarında yorgunluk vardı ve içimde nedenini öğrenmek isteyen Buket kıpırdandı ama ince duvarı geçemedi.
"Selam." Dedi epey durgun bir sesle ve karşıma oturdu. Normalde olsa sol yanımda otururdu ama o
